<\/p>\n\n\n\n
Termin “mentalizacija” je skovao Pjer Marti (1968) na osnovu svog rada sa pacijentima koji somatizuju.<\/p>\n\n\n\n
Marti je shvatio mentalizaciju kao sposobnost uma da obavi posao interpretiranja-tuma\u010denja i odgovora na zahtjeve organizma. Iskustva zadovoljstva \u0107e omogu\u0107iti da se mentalizacija bolje razvija, da odgovori nagonima i pove\u017ee dijelove uma, dok iskustva nezadovoljstva dovode do pote\u0161ko\u0107a u razvoju mentalizacije.<\/p>\n\n\n\n
Pristalice teorije vezivanja posmatraju mentalizaciju kao oblik imaginarne mentalne aktivnosti koja omogu\u0107ava osobi da vidi I tuma\u010di, kako sopstveno, tako I pona\u0161anje drugih.<\/p>\n\n\n\n
Dok se pariska \u0161kola psihosomatike fokusira na vezivanje instinktivnih nagona i kako nezadovoljstvo ote\u017eava razvoj psihi\u010dke strukture i tako i mentalizacije, ata\u010dment pristup mentalizaciji se fokusira na intersubjektivne i razvojne aspekte, sa posebnim naglaskom na ulogu majke u pomaganju bebi da razvije sposobnost da izdr\u017ei i osmisli afekte.<\/p>\n\n\n\n
Djeca koja su zanemarivana i traumatizovana u djetinjstvu mogu kasnije emocije vi\u0161e do\u017eivljavati kao tjelesne senzacije koje nisu povezane.<\/p>\n\n\n\n
Kad pojedinac nije potpuno u stanju da mentalizuje smanjen je kapacitet da odr\u017ei preplavljuju\u0107a iskustva u umu. Pojedincu bi tad bilo potrebno da se distancira od te\u0161kih intenzivnih emocija fizi\u010dkim odigravanjem, kroz akciju, projektovanjem u nekog drugog ili da ih gurne u tijelo u obliku bolesti ili bola. Dakle ukratko, iz perspektive ata\u010dment pristupa, mentalizacija je intrapsihi\u010dki kapacitet da se kontejniraju i transformi\u0161u telesna iskustva.<\/p>\n\n\n\n
Kada je deficitaran ili nedostupan, potrebno je da koriste druge tehnike rukovanja emocijama, gdje prisiljena od iskustvenog uma haoti\u010dna I nepodno\u0161ljiva osje\u0107anja ostavljaju za sobom fizi\u010dke ostatke afekta, koji nastavljaju da rade na tijelu.<\/p>\n\n\n\n
Teorija ata\u010dmenta isti\u010de kako su emocije i iskustva u po\u010detku fizi\u010dki, i razvojni je zadatak da se nau\u010di \u010ditanje, interpretacija i nala\u017eenja smisla ovim fizi\u010dkim stimulusima. Kada se javljaju problemi u ovom procesu, a um ne nau\u010di da misli, simbolizuje I komunicira, onda to \u010dini tijelo.<\/p>\n\n\n\n
Zadatak terapeuta je da pomogne pacijentu u stvaranju psiholo\u0161kog prostora u kome on postaje svestan i zainteresovan za svoj um i telo i odnos izme\u0111u njih, tako da pacijent mo\u017ee da po\u010dne da sadr\u017eava svoje sopstveno iskustvo i da promi\u0161lja o njemu, umjesto da ga jednostavno izbaci u tijelo.<\/p>\n\n\n\n
Cilj terapije je da klijent prepoznaje I onda verbalizuje svoja fizi\u010dka I psihi\u010dka iskustva, jer kada ranije nisu mogli da na\u0111u rije\u010di koristili su svoje tijelo.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Termin “mentalizacija” je skovao Pjer Marti (1968) na osnovu svog rada sa pacijentima koji somatizuju. Marti je shvatio mentalizaciju kao sposobnost uma da obavi posao interpretiranja-tuma\u010denja i odgovora na zahtjeve organizma. Iskustva zadovoljstva \u0107e omogu\u0107iti da se mentalizacija bolje razvija, da odgovori nagonima i pove\u017ee dijelove uma, dok iskustva nezadovoljstva dovode do pote\u0161ko\u0107a u razvoju […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-310","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-psihoterapija"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/310","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=310"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/310\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":311,"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/310\/revisions\/311"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=310"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=310"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psihoterapija-krstarenje.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=310"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}